الهيّه است در نوشته‌هاى خود آورده و كتب خود را به ساخته‌هاى مغرضان يهودى آلوده كرده‌اند . وقتى نويسنده‌اى از بصيرت و طهارت عقل و بيدارى وجدان و قدرت فطرت به دور باشد هر چه به قلمش در آيد مىنويسد و حساب نمىكند كه نتيجهء اين نوشتار چيست و فرداى قيامت در برابر محصول قلمش چه مسئوليّت سنگينى در دادگاه الهى دارد . مگر عقيدهء همه بر اين نيست كه محمّد از تمام ملائكه و انس و جنّ و از همهء انبيا برتر است ؟ در صريح قرآن است كه مقام نبوّت در كودكى به يحيى عنايت شد عيسى عليه السلام بلافاصله پس از ولادت ، اصول و فروع دين خدا را بيان كرد و اعلام داشت ، تا چه رسد به گوهر گران‌بهايى كه نبوّت به دو ختم شد و قرآن مجيد از افق قلب الهى او طلوع كرد . اگر اين نويسندگان به خود زحمت مراجعه به عقل و قرآن و نهج البلاغه و معارف الهيّه را مىدادند اين گونه دچار خبط و اشتباه به پاكترين قلب و والاترين انسان نمىشدند . [ بعثت در كلام امام عسكرى عليه السلام ] وجود مقدّس حضرت امام حسن عسگرى عليه السلام مىفرمايد : « چون چهل سال از عمر حضرت گذشت حق تعالى دل او را بهترين دل‌ها و خاشع‌تر و مطيع‌تر و بزرگتر از همهء دل‌ها يافت ، پس ديدهء آن حضرت را نور ديگر داد و امر فرمود كه درهاى آسمان را گشودند و فوج فوج از ملائكه به زمين آمدند و آن حضرت آنان را نظر مىفرمود و رحمت حق از ساق عرش تا سر مبارك او را گرفت ، پس جبرئيل بر او نازل شد و بازوى آن حضرت را گرفت و حركت داد و